Onu, ilk kez Küçükkuyu’daki zeytinyağı müzesinin satış bölümünde görmüştüm. Geçen yüzyılın “Çekiyorum, çeektim!” diyen kasaba fotoğrafçısına poz verir gibiydi. Siyah gür saçlarına kırmızı gül sokunmuş, gonca ağızlı bir genç kadın: Refika Hanım. Resmi “Adatepe, Hakiki Sızma Zeytinyağı” yazısıyla çevreleyip gülabdanı andıran zeytinyağı şişesinin üstünde yapıştırmışlar. Onun daha önce ne hikâyesini
Devamını Oku
