Sanırım, 1988-89 yıllarıydı. Şimdi artık aramızda olmayan ve pek çok Bodrumlunun tanıyıp bildiği büyüğümüz Gürkan Erertem‘in evinde kalabalık bir grup olarak yemekteydik. Nedense neşeli ve sevecen bir sohbet ortamı oluşmamıştı. Formaliteden sorular, cevaplar, gülücükler.. Tam karşımda Gürkan Bey’in yanında oturan kırklı yaşlarda görünen, beyaz saçlı, hafif göbekli, göz göze gelmekten
Devamını Oku
