Öykü: Bir Var Bir Yok Sözün bittiği bir an geldi… Hep olduğu gibi bir akşam yemeğiydi. Uzun zamandır biraraya gelmeyen Leyla ve Elif gerekli gereksiz her şeyi birbirlerine anlatıp duruyorlardı. Sözün bittiği bir an geldi. Elif sessizliği bozdu: “Burçin’in ölümünü bir türlü kabul edemiyorum”. Burçin
Devamını Oku
Koşmak için bir yer gerekliydi kız çocuğuna…Kendi içine koşmak için…Bir kıyı kentine getirdiler onu…Turuncu meyvalı ağaçların içine bıraktılar büyüsün diye..Ağaçlar beyaz çiçekler açtı o büyürken… içini görmeye başladı kız..Bembeyaz… çok şaşırdı… Portakal
Koşmak için bir yer gerekliydi kız çocuğuna…Kendi içine koşmak için…Bir kıyı kentine getirdiler onu…Turuncu meyvalı ağaçların içine bıraktılar büyüsün diye..Ağaçlar beyaz çiçekler açtı o büyürken… içini görmeye başladı kız..Bembeyaz… çok şaşırdı… Portakal
Öykü: Bir Var Bir Yok Sözün bittiği bir an geldi… Hep olduğu gibi bir akşam yemeğiydi. Uzun zamandır biraraya gelmeyen Leyla ve Elif gerekli gereksiz her şeyi birbirlerine anlatıp duruyorlardı.
