“Gökova’ya giderken Oraklar’a uğradığımız gibi, dönüşte de Çökertme’ye uğrardık mutlaka. Bu kıyı köyünün çekiciliği Çakır Ayşe ile Paluko efsanelerinden de kaynaklanırdı. Onları tanıdığımda Çakır Ayşe, mavi gözlü, olağanüstü güzel, yaşlı bir kadındı. Asıl adı Mustafa olan Giritli Balıkçı Paluko da olağanüstü yakışıklı, yaşlı bir erkekti. Bir akşam bu ikisi bizlerden
Devamını Oku
Ben nerede doğduğumu bilmiyorum. Ama annem, beni, haziranda bir mandalina ağacı altında doğurduğunu söylerdi. Bu nedenle muhtemelen İstanköy’de doğmuş olmalıyım, diye başlamıştı söze. Gördüğü ilk günden bu yana Bodrum da değişmeyen ender
Onu, ilk kez Küçükkuyu’daki zeytinyağı müzesinin satış bölümünde görmüştüm. Geçen yüzyılın “Çekiyorum,
Yıl 1924. Bir gemideyim: Gülcemal… Öte yakadan bu yakaya savrulan binlerden biri
Bodrum’un Mavi Yıldızları: Denizin Hafızasından Bir Bodrum Hikâyesi Bodrum’un son dönem denizcilik tarihine, bu topraklarda usta-çırak geleneğiyle yetişmiş yirmi üç “mavi yıldızın” anlatıları üzerinden tanıklık edeceksiniz. Bodrum’un Mavi Yıldızları, yalnızca denizcilerin hayatlarını
Artemisia I, Artemisia 2 ve Kraliçe Ada, Stratonike, Tanrıça Hekate, Antik Karia’nın yani bu yörenin beş önemli ismi, güçlü kadınları… Onların zeki, kültürlü, ileri görüşlü, savaşçı ve özgürlük direnişçisi özellikleri kadar, acılarını
Bir şeyi beğendik mi doğadaki bir bitkiyi ya da hayvanı kullanıp onu yüceltiyor: gül gibi, aslan gibi, zeytin gözlüm, güvercinim… diyoruz. Beğenmedik mi de yine aynı yöntemle çıkıveriyoruz işin içinden: kabak gibi,
Ben nerede doğduğumu bilmiyorum. Ama annem, beni, haziranda bir mandalina ağacı altında doğurduğunu söylerdi. Bu nedenle muhtemelen İstanköy’de doğmuş olmalıyım, diye başlamıştı söze. Gördüğü ilk günden bu yana Bodrum da değişmeyen ender
Günlerdir bir koşuşturmaca içindeyim. Her izlediğim kültür sanat etkinliğinden mutlulukla ayrılırken, kaçırdığım etkinlik için hayıflanıyorum. Keşke ikiye üçe bolünsem de her biri hayat bağlarımızı daha da güçlendiren bu etkinlikleri kaçırmasam. Geçen
Yıl 1924. Bir gemideyim: Gülcemal… Öte yakadan bu yakaya savrulan binlerden biri de benim. Belki bir duvar ustasıyım, belki kunduracı, belki de bir balıkçı. Geldiğim yere de gittiğim yere de yurdum diyorum;
Onu, ilk kez Küçükkuyu’daki zeytinyağı müzesinin satış bölümünde görmüştüm. Geçen yüzyılın “Çekiyorum, çeektim!” diyen kasaba fotoğrafçısına poz verir gibiydi. Siyah gür saçlarına kırmızı gül sokunmuş, gonca ağızlı bir genç kadın: Refika Hanım.
“Gökova’ya giderken Oraklar’a uğradığımız gibi, dönüşte de Çökertme’ye uğrardık mutlaka. Bu kıyı köyünün çekiciliği Çakır Ayşe ile Paluko efsanelerinden de kaynaklanırdı. Onları tanıdığımda Çakır Ayşe, mavi gözlü, olağanüstü güzel, yaşlı bir kadındı.
